Exportbaby

"Je bent wat je eet," is mij eens gezegd. Ik hoop daarom dat ik een gezond veelzijdig mens ben met iets van alle delen van de wereld in mij. Mijn streven is gevarieerd eten dat met smaak gegeten kan worden een half uur na aanvang van het koken. Ik heb er zelfs een speciaal plakboek voor. Als het met mij goed zit dan zit het ook goed met Elise want Elise eet mij. Iets natuurlijkers is er niet voor een zoogdier zoals ik. Een tevreden geluidjes makend jonkie aan de borst.
Bij Sebastiaan lag dat iets anders. Ik genoot weliswaar van de intieme momenten maar ik had ook het heilige streven dat het aan deze baby aan niets zou ontbreken. Daarvoor had ik in de zwangerschap al spartaans mijn tepels koud afgedoucht om te wapenen tegen eventuele tepelkloven en was ik zeer gemotiveerd met kolfapparaat aan de eerste werkdag begonnen. Maar dat viel tegen. Als de baby aan je borst zuigt maakt dit een hormoon vrij wat er voor zorgt dat de melk toeschiet. Een tintelend gevoel door beide borsten waarvan Martin vermoedt dat het vergelijkbaar is met erotische gevoelens. Het toeschieten wou in de kale werkruimte niet echt goed lukken en het viel niet mee om twee keer per dag mentaal te switchen van werkneemster naar moeder op afstand. Net als met andere hormonale reacties bleek het kijken van Sebastiaanfoto's een goede stimulans. Ondanks het kolven hield ik het acht maanden vol en heb ik met tranen in mijn ogen de eerste flesvoeding gekocht. Sebastiaan mollig en ik broodmager.
Van Elise kan ik veel meer genieten. Ik ben geen slaaf meer van mijn principes en toen ik ging werken kreeg Elise op de crèche de fles en thuis weer mij. Dat ging prima tot ze vier maanden was. Toen begon ze elke hap van ons van bord tot mond te volgen en gaf enthousiast aan ook wel eens iets te willen happen. De twee eetlepels gemalen vruchten werden al gauw hele potjes en nu heeft ze meer nodig en slaat bij mij de twijfel toe. Wat geef ik haar te eten? Eten we eigenlijk wel zo gezond? We betrekken onze levensmiddelen van de plaatselijke supermarkt en betekent dat niet dat we bloot staan aan allerlei gevaren? Salmonella kippen, BSE koeien, hormonenvlees, E-nummers. Moet ik de kans aangrijpen om Elise BSE vrij op te laten groeien? Al twijfelend bezoek ik een biologische winkel en sla zeer verantwoorde groenten in die ik meekrijg in een afbreekbare plastic zak gemaakt uit mais. En terwijl ik helemaal verhit na drie uur hard keukenwerk het twintigste potje verantwoord voer invries bedenk ik mij dat ik het mijn ouders ook nooit kwalijk heb genomen dat wat voor hun goed genoeg was ook goed genoeg was voor mij. Morgen doen we weer gewoon. Dan maar geen kind met gegarandeerd BSE-vrij certificaat. Ik was toch al niet van plan om haar te exporteren.