Groot onderhoud

Vol afgrijzen bekijk ik de raamkozijnen aan de voorkant van het huis. Er zitten alweer bladders en blazen op. Voor mijn gevoel heb ik de kozijnen nog maar net geschilderd. Dat wordt weer krabben, herstellen, schuren en verven.
Er was een tijd dat ik in zalige onwetendheid leefde en nog nooit van het werkwoord onderhouden had gehoord. Mijn ouders onderhielden mij en het ouderlijk huis en toen ik op kamers ging onderhield de huisbaas het huis. Gelukkig maar want in die tijd ontdekte ik dat ook het huishouden de nodige tijd vergt. Ik had geen idee hoeveel tijd een mens moet besteden aan boodschappen, koken en de boel weer opruimen. Geleidelijk aan kwamen er steeds meer spullen en moest er steeds meer onderhouden worden. Met enige moeite vallen meubels, huizen en andere zaken weer in hun oorspronkelijke toestand te herstellen, zo niet het lichaam.
In diezelfde onnozele tijd wenste ik dat mijn lichaam eindelijk ouder zou worden en ik van twee erwtjes op een plank een echte boezem ontwikkelen zou. De eerste tekenen, zwarte haren onder mijn arm, werden hoopvol begroet maar tegenwoordig zie ik dergelijke haren op steeds meer ongewenste plaatsen verschijnen zoals boven mijn lip en op mijn kin. Uittrekken dus maar. Rimpels zijn er inmiddels ook en mijn boezem die tot indrukwekkende omvang was gegroeid tijdens de laatste zwangerschap is ineengezakt en kan de potloodtest niet meer doorstaan. Al vanaf mijn zestiende bleek ik mijn steeds donkerwordende haar. Zelfs de conditie van het lijf die zo vanzelfsprekend was in de onwetende tijd moet onderhouden worden door sportactiviteiten teneinde niet volledig vast te roesten.
Wat te doen. Misschien is een corrigerende ingreep een oplossing. Op televisie zag ik een presentatrice die haar borsten had laten vergroten maar met een allesbehalve sexy effect, ze leek meer een gezellige moeke. De kunstmatig gezwollen lippen van een zangeres hadden iets lachwekkends omdat ze het effect hadden van een ferme muggenbeet en wat te denken van die presentator die altijd zo aandoenlijk nors keek en die nu ineens met clownesk opgetrokken wenkbrauwen door het leven gaat. Deze dingen dus maar niet.
Toch moet er iets gebeuren voordat ik ongemerkt tussen de veertig en zestig verander in een mevrouw met paarsgrijs schapenhaar in een beige regenjas die halsbrekende toeren uithaalt om bij het stoplicht van de fiets af te stappen. Allereerst haal ik terpentine, schuurpapier, kwasten en verf om verval van het huis tegen te gaan. Daarna, ook al weet ik dat ik op termijn de strijd zal verliezen, schaf ik ook nog een sportabonnement, een doe-het-zelf coupe de soleil en een push-up BH aan om de schijn hoog te houden.