Luxebeest

Iedere keer geniet ik van het wekelijkse volstouwen van voorraadkast en koelkast. Al die kleuren van groenten, fruit en mooi uitziende verpakkingen. Wat een ongekende luxe. Ik mag dan wel een naoorlogs kind zijn maar ik ben me wel bewust van de weelde en tijd waarin ik leef. Wat een mazzel dat ik niet in een berenvel achter beesten aan hoef te rennen om 's avonds doodmoe in mijn tochtige hol hongerig in slaap te vallen. Als Elise 's nachts een flesje nodig heeft hoef ik slechts slaapdronken naar de magnetron te lopen en heeft ze binnen tien minuten haar buikje vol met warme hoogwaardige voeding. Prehistorische ochtenden lijken me het ergst. Koud en bibberig op een stuk vlees knagen en ontdekken dat het kleinste kind alweer in de slaaphoek gepoept heeft.
Onze ochtenden daarentegen zijn sinds afgelopen weekend het toppunt van genot. Wij hebben namelijk een duo-douche aangelegd. We worden wakker in ons schone bed in een door een computergestuurd voorverwarmd huis. We hoeven niet op elkaar te wachten maar stappen beiden in het bad onder een afzonderlijk in te regelen douche. Elise krijgt een comfortabel luiertje aan en we ontbijten met alle heerlijkheden van een doornsnee Hollands gezinnetje. Daarna fietsen we zonder al te veel moeite naar crèche, werk en school.
Hoe meer werk er op me afkomt hoe meer ik voor oplossingen kies die ik vroeger als absoluut overbodig zou hebben beschouwd. Sinds kort probeer ik het bijbehorende schuldgevoel aan de kant te zetten. Zo kan ik genieten van een schone auto voor de deur, vooral als het resultaat in tien minuten in de wasstraat is geboekt. Bijkomend voordeel is dat maar weinig pretpark attracties zoveel plezier teweeg brengen bij Sebastiaan en zijn vriendjes. Als we na een lange werkdag thuiskomen gaan we niet als gekken koken om Elise van voedsel te voorzien. We zetten een kant-en-klaar potje in de magnetron, schenken een glaasje in en terwijl de één Elise voert is de ander op zijn gemak aan het koken. Kapotte sokken gaan in de pullenmand, fietsen worden gerepareerd door de fietsenmaker en alles wat aan de auto moet gebeuren doet de monteur. Een beetje schuldig voel ik me soms nog wel maar dan houd ik me voor dat er niets mis is leukere dingen doen en genieten.
Op een koude winterdag, zo stel ik me voor, zou een holbewonergezin dicht bij het vuur gaat zitten en ieder met een kind op schoot luisteren naar de verhalen die verteld worden. Holbewoners zo idealiseer ik, hadden ondanks hun harde bestaan wellicht nog aandacht voor de belangrijke dingen van het leven. Lekker knus van elkaar genieten. En dat wil ik, moderne mens, dus ook. Elke avond doe ik Elise in bad. Ik geniet buitengewoon van dit mini-nudistje. We spatten en zingen en ik droog haar lijfje en geniet van het vaste moment waarbij ze in het halfdonker bij mij op schoot de laatste fles van de dag drinkt terwijl ze moeite heeft haar oogjes open te houden. Martin ligt op hetzelfde moment bij Sebastiaan in bed een boekje te lezen. We kijken daarna lekker burgerlijk televisie en kruipen daarna tegen elkaar in het decadent elektrisch voorverwarmd bed.