Het Grote Geheim

Mijn dochter van 6 vindt alles wat met zoenen te maken heeft razend interessant. Toen ik Martin met Kerst stevig zoende onder de mistletoe stond ze alles goed te bestuderen. En toen Martin haar oppakte om te knuffelen sperde ze haar mond wijd open om deel te nemen aan de feestvreugde. Dat was een goede aanleiding om eens te praten over zoenen op de wang (voor bekenden), zoenen op de mond (hoogstens in gezinsverband) en tongzoenen bestemd voor degene waarmee je denkt te gaan trouwen.
Ikzelf wist op die leeftijd al wat bloemen met bijen te maken hadden. Ook begreep ik dat het ene hondje niet bezig was om de andere naar huis te duwen maar op mijn vijftiende viel het muntje pas echt. Op een woensdagmiddag in het centrum van de stad bekeek ik de volwassenen ineens met andere ogen. Die deed het met die. En die met die. En die had het vast ook wel eens gedaan.
Vreselijk.
Het gevoel was een beetje vergelijkbaar met het moment waarop ik te horen kreeg dat alle volwassenen rond 5 december leugens vertellen en zelfs in Pietenpakken rondspringen om een legende waar te maken. Hoe kon je ze nog serieus nemen? Na een poosje kon ik er de lol wel van inzien. En ik voelde me best groot omdat ik het geheim met de volwassenen mocht delen. De inhoud van het huwelijksgeheim vond ik ingewikkelder. Er is geen kind dat zich wil voorstellen hoe het eraan toe gaat tussen zijn ouders en ik wilde al helemaal niet weten wat er ’s avonds met die hand in hand winkelende mensen zou gebeuren.
Nu was het bij mij thuis echt niet zo dat de badkamerdeur altijd op slot zat. De gezinsleden streakten door het huis als dat toevallig zo uit kwam dus waarom deze schok? Waarschijnlijk het ongemakkelijke gevoel van andermans intimiteit die je niet wilt delen. En deze verklaring helpt mij dan de reacties van mijn 12-jarige zoon te begrijpen. Hij moet er niets van hebben van datgene wat er is tussen de seksen. Hij wendt zich al af als er op de televisie gezoend wordt. En meiden zijn simpelweg een andere soort.
Mondjesmaat hebben wij, de school en wellicht ook zijn vrienden wel zoveel verteld dat ik er zeker van ben dat hij alles weet wat hij zou moeten weten. Maar er echt een paar keer goed voor zitten bleek niet de methode, te intiem. Zodat ik - een tikje ouderwets - ook nog maar een boek voor hem kocht zodat hij naar eigen behoefte kon nazoeken welke woorden wat betekenen. Hopelijk is het hem duidelijk dat het technische hormonale verhaal ver verwijderd kan zijn van het echte liefhebben. Hij zal zelf het grote geheim moeten gaan verkennen. Een spannend avontuur.
Als ouder hoopt je er maar het beste van.