Iris merkte dat het moeilijk was aan familie, vrienden en kenissen uit te leggen wat er zich in die drie weken had afgespeeld, en besloot haar verhaal op papier te zetten. Het resultaat is een indrukwekkend verslag van de gebeurtenissen die zich vlak voor en na de geboorte van Gijs afspeelden; de talrijke bezoeken aan het ziekenhuis, de momenten samen met het kind, het voortdurende overleg met de artsen en de manier waarop dit alles haar persoonlijke leven beïnvloedde. Een centrale rol is weggelegd voor de 'achtbaan van gevoelens' waarin Iris zich gedurende deze weken bevond; het verdriet, de wanhoop en de zorgen om het bestaan van haar kind, maar vooral ook de liefde voor Gijs en het geluk dat ze voelde in de momenten die zij met hem doorbracht.